Brood en het mes

"Je zou willen dat het alfabet meer letters had, alleen maar zodat Dawn Drzal zou blijven schrijven."—Laura Shapiro, auteur van What She Ate, Julia Child, Something from the Oven, en Perfection Salad

Zoals voor M. F. K. Fisher in The Gastronomical Me, is eten meer dan een metafoor in The Bread and the Knife. Het is het ordenende principe van een bestaan. Beginnend met "A Is for Al Dente," roepen de losjes met elkaar verbonden hoofdstukken een alfabet van voedselherinneringen op die de emotionele groei van een vrouw vertellen, van de uitdagingen van de jeugd tot professionele prestaties, huwelijk en scheiding.

Verraad is belichaamd in een overrijpe meloen, haar ontwaken in een Béarnaise saus. Passievruchtensap voorspelt het einde van een eerste huwelijk, terwijl tarte Tatin verlossing biedt. Elke letter serveert een verrassende variatie op de strijd om zelfkennis, de vreugde en pijn van familiale en romantische liefde, en het verbazingwekkende vermogen van eten om ons te verbinden met zowel de levenden als de doden.

Er is een hoofdstuk voor elke letter van het alfabet. Hoogtepunten zijn: A is voor Al Dente, B is voor Béarnaise, C is voor Crab, D is voor Dinner Party, K is voor Kielbasa, L is voor Lobster Roll, P is voor Passion Fruit, Q is voor Quail, T is voor Tarte Tatin, V is voor "Vegetarian, W is voor White Truffles, Z is voor Zucchini Blossoms.

Van de buitenwijkkeuken van haar grootmoeder tot een elegant New Yorkse restaurant, een longhouse in Borneo, en een paleis in Rajasthan, The Bread and the Knife brengt de wisselvalligheden in kaart van een vrouw die gedwongen wordt een paar harde waarheden over zichzelf te slikken terwijl ze ontdekt dat het universum verrassende tweede kansen kan uitdelen.

Het boek bevat zes recepten die uiteenlopen van "Crepes Filled with Huitlacoche" tot het huiselijke "Stromboli Stuffing" van haar stiefvader, waaronder een paar die vermakelijker zijn om over te lezen dan om te bereiden, zoals vloeibare olijven met pimento.